- بگم خس و خاشاک کیه...! بگم ...بگم...؟

"آن خس و خاشاک تویی ـ پست تر از خاک تویی

 شور منم نور منم ، مغلوب رنجور منم

 زور تویی کور تویی ، هاله ی بی نور تویی

 دلیر بی باک منم ، وارث این خاک منم

سایه خفاش منم ، مردک کلاش تویی

زنده به سوگند منم، خسته ز هر بند منم

زنده به بیداد تویی ، گل داده بر باد تویی

 جنبش دوران منم، رفته به میدان منم

مفسد فی الارض تویی ، غاصب بی مغز تویی

 آرش بی باک منم، کمان به افلاک منم

 فریب و انکار تویی ، گرگ زیانکار تویی

 خشم منم سبز منم، خروش البرز منم

ظالم و سفاک تویی ، دروغ این خاک تویی

تقدیم به ندا آقا سلطان و همه ی آنانی که در راه آزادی جان خود را فدا کردند

از همان روزی که دست حضرت" قابیل"
گشت آلوده بخون حضرت " هابیل"
از همان روزی که فرزندان "آدم"
صدر پیغام آوران حضرت باری تعالی –
زهر تلخ دشمنی در خونشان جوشید
آدمیت مرد
گر چه آدم زنده بود.
.
ازهمان روزی که "یوسف" را برادرها به چاه انداختند
از همان روزی که با شلاق و خون دیوار چین را ساختند
آدمیت مرده بود.
.
بعد دنیا هی پر از آدم شد و این آسیاب
گشت و گشت
قرن ها از مرگ آدم هم گذشت
ای دریغ
آدمیت بر نگشت !
.
قرن ما
روزگار مرگ انسانیت است !
سینه دنیا ز خوبیا تهی است
صحبت از آزادگی وپاکی و مروت ابلی است
صحبت از موسا و عیسا و محمد نابجاست
قرن موسی چمبه ها است !
.
من که از پژمردن یک شاخه گل
از نگاه ساکت یک کودک بیمار
از فقان یک قناری در قفس
از غم یک مرد در زنجیر
حتی قاتلی بر دار
اشک در چشمان و بغضم در گلوست
وندرین ایام زهرم در پیاله زهرمارم در سبوست
مرگ اورا از کجا باور کنم؟
.
صحبت از پژمردن یک برگ نیست
وای ! جنگل را بیابان میکنند !
دست خون آلود را در پیش چشم خلق پنهان میکنند
هیچ حیوانی به حیوانی نمیدارد روا !
آنچه این نامردمان با جان انسان میکنند.
.
صحبت از پژمردن یک برگ نیست
فرض کن مرگ قناری در قفس هم مرگ نیست
فرض کن یک شاخه گل هم در جهان هرگز نرست
فرض کن جنگل بیابان بود از روز نخست
در کویری سوت و کور
در میان مردمی با این مصیبت ها صبور
صحبت از مرگ محبت-  مرگ عشق
گفتگو از مرگ انسانیت است.

                فریدون مشیری

گرگها خوب بدانند، در این ایل غریب

گر پدر مرد، تفنگ پدری هست هنوز

گرچه مردان قبیله همگی کشته شدند

توی گهواره چوبی پسری هست هنوز

آب اگر نیست نترسید، که در قافله مان

دل دریایی و چشمان تری هست هنوز

از دکتر زهرا رهنورد

حکایت موش و صندوق

شنيدم يکی موش صاحب مقام

به تجديد منصب نمود اهتمام

يکی صندق رأی را ديده بود
برای تقلب پسنديده بود

به بالای صندق نشستی کمين
بماليده بر خويشتن وازلين

شبانه بدان هيکل ليز و صاف
به صندق فرو رفت از آن شکاف

هرآنکس حقير است و نرمش‌پذير
به رخنه نمودن ندارد نظير

چه سوراخ موش وچه کانال سوسک
چه جرز دکان و چه مال کيوسک

چه در درز خشتک، چه چاک لباس
جلوميرود مثل کک مثل ساس

چو آن موش ناچيز بنمود سعی
توانست رفتن به صندوق رأی

در آنجا همه رأی ها را که خواند
دلش گشت غمگين و افسرده ماند

که با آنهمه عرض اندام او
نبودی يکی رأی بر نام او

به خشم آمد از کار ملت شديد
همه رأی ها را به دندان جويد

عرق بر سراپای جانش نشست
چه دشنام ها بر زبانش نشست

چو ميخواست برگردد از آن شکاف
نه ديگر تنش ليز بود و نه صاف

ز بلعيدن رأی از روی حرص
همی هيکلش بود مانند خرس

دريغا که بر آب زد بيگدار
نبودش در آن حال راه فرار

بدينگونه آن موش دزد و دله
بيفتاد از هول توی تله

خبر گشت آن رهبر از حال موش
بگفتا خودم گفته بودم بکوش

ولی گز نکرده چرا پاره کرد
نه خود که مرا نيز بيچاره کرد

چه خوش گفت فردوسی پاکزاد
به رويترز که حرف دارم زياد

که من از همان سال پنجاه و هفت
شدم واقف از ظلم و جوری که رفت

وليکن همين چشمه‌ی آخری
بود «اِند» شلتاق و افسونگری

بسی حقه ديدم در اين سال ِ سی
تقلب نديدم بدين خالصی

نگذارید دروغگویان و متقلبان پرچم دفاع از نظام اسلامی را بربایند/همواره در کنار شما خواهم ماند

به گزارش قلم نیوز، متن بیانیه میرحسین موسوی به این شرح است:

"بسم الله الرحمن الرحیم
ان الله یامرکم ان تؤدوا الامانات الی اهلها و اذا حکمتم بین الناس ان تحکموا بالعدل
مردم شریف و هوشمند ایران
این روزها و شب‌ها نقطه عطفی در تاریخ ملت ما در حال شکل گرفتن است. مردم از یکدیگر و درمیان جمعشان از اینجانب سوال می‌کنند که چه باید کرد و به چه سو باید رفت. بر عهده خویشتن می‌بینم که آنچه را باور دارم با شما در میان بگذارم، با شما بگویم و از شما بیاموزم، باشد که رسالت تاریخی‌مان را از یاد نبریم و شانه از بار مسوولیتی که سرنوشت نسل‌ها و عصرها بر دوش ما گذاشته است خالی نکنیم.

سی سال پیش از این در کشور ما انقلابی به نام اسلام به پیروزی رسید؛ انقلابی برای آزادی، انقلابی برای احیای کرامت انسان‌ها، انقلابی برای راستی و درستی. در این مدت و به خصوص در زمان حیات امام روشن ضمیر ما سرمایه‌های عظیمی از جان و مال و آبرو در پای تحکیم این بنای مبارک گذارده شد و دست‌آوردهای ارزشمندی حاصل آمد. نورانیتی که تا پیش از آن تجربه نکرده بودیم جامعه ما را فراگرفت و مردم ما به حیاتی نو رسیدند که به‌رغم سخت‌ترین شداید برایشان شیرین بود. آنچه مردم به دست آورده بودند کرامت و آزادی و طلیعه‌هایی از حیات طیبه بود. اطمینان دارم کسانی که آن روزها را دیده‌اند به چیزی کمتر از آن راضی نمی‌شوند.

آیا ما مردم شایستگی‌هایی را از دست داده بودیم که دیگر آن فضای روح انگیز را تجربه نمی‌کردیم؟ من آمده بودم بگویم چنین نیست؛ هنوز دیر نیست و هنوز راهمان تا آن فضای نورانی دور نیست. آمده بودم تا نشان دهم می‌توان معنوی زندگی کرد و در عین حال در امروز زیست. آمده بودم تا هشدارهای اماممان را درباره تحجر بازگو کنم. آمده بودم تا بگویم گریز از قانون به استبداد می‌انجامد؛ تا به یاد آورم که اعتنا به کرامت انسان‌ها پایه‌های نظام را تضعیف نمی‌کند، بلکه استحکام می‌بخشد. آمده بودم تا بگویم مردم از خدمتگزارانشان راستی و درستی می‌خواهند و بسیاری از گرفتاری‌های ما از دروغ برخاسته است. آمده بودم تا بگویم عقب‌ماندگی، فقر، فساد و بی‌عدالتی سرنوشت ما نیست. آمده بودم تا بار دیگر به انقلاب اسلامی آن گونه که بود و جمهوری اسلامی آن گونه که باید باشد، دعوت کنم.

من در این دعوت بلیغ نبودم، ولی پیام اصیل انقلاب حتی از بیان نارسای من آنچنان دلنشین بود که نسل جوان را، نسلی که آن روزگاران را ندیده بود و میان خود و این میراث بزرگ احساس فاصله می‌کرد، به هیجان آورد و صحنه‌هایی را که تنها در ایام نهضت و دفاع مقدس دیده بودیم بازسازی کرد. حرکت خودجوش مردم، رنگ سبز را به عنوان نماد خویش برگزید. اینجانب اعتراف می‌کنم که در این امر پیرو آنان بودم. و نسلی که به دوری از مبانی دینی متهم می‌شد در شعارهای خود به تکبیر رسید و به «نصر من الله و فتح قریب» و «یاحسین» و نام خمینی تکیه کرد تا ثابت کند این شجره طیبه هرگاه که به بار می‌نشیند میوه‌هایش شبیه به هم است. این شعارها را کسی جز آموزگار فطرت به آنان نیاموخته بود. چقدر بی‌انصافند کسانی که منافع کوچکشان آنها را وا می دارد تا این معجزه انقلاب اسلامی را ‌ساخته و پرداخته بیگانگان و «انقلاب مخملین» بنامند.

اما آن چنان که می‌دانید همگی ما در راه این تجدید حیات ملی و تحقق آرمان‌هایی که در دل و جان پیر و جوان ما ریشه دارند با دروغ وتقلب روبرو شدیم و آن چیزی که از عواقب قانون‌گریزی پیش‌بینی کرده بودیم به صریح‌ترین شکل ممکن و در نزدیک‌ترین زمان تحقق یافت.

استقبال عظیم از انتخابات اخیر در درجه نخست مرهون تلاش‌هایی بود که برای ایجاد امید و اعتماد در مردم صورت گرفت تا برای بحران‌های مدیریتی موجود و نارضایتی‌های گسترده‌اجتماعی، که انباشت‌شان می‌تواند کیان انقلاب و نظام را نشانه برود، پاسخی شایسته فراهم شود. اگر این حسن‌ظن و اعتماد مردم از طریق صیانت از آرای آنها پاسخ داده نشود و یا آنها نتوانند برای دفاع از حقوقشان به نحوی مدنی و آرام واکنش نشان دهند مسیرهای خطرناکی در پیش خواهد بود که مسوولیت قرار گرفتن در آنها بر عهده کسانی است که رفتارهای مسالمت‌آمیز را تحمل نمی‌کنند.

اگر حجم عظیم تقلب و جابه‌جایی آرا، که آتش به خرمن اعتماد مردم زده است، خود دلیل و شاهد فقدان تقلب معرفی شود، جمهوریت نظام به مسلخ کشیده خواهد شد و عملا ایده ناسازگاری اسلام و جمهوریت به اثبات می‌رسد. این سرنوشت دو گروه را خوشحال خواهد کرد؛ یک دسته آنان که از ابتدای انقلاب در مقابل امام صف‌آرایی کردند و حکومت اسلامی را همان استبداد صالحان ‌دانستند و به گمان باطل خود می‌خواهند مردم را به زور به بهشت ببرند و دسته دیگر که با ادعای دفاع از حقوق مردم اساسا دیانت و اسلام را مانع تحقق جمهوریت می‌دانند. هنر شگرف امام باطل کردن سحر این دوگانه‌‌انگاری‌ها بود. من آمده بودم تا با تکیه بر راه امام تلاش ساحرانی را که دوباره جان گرفته‌اند خنثی کنم.

اکنون مقامات کشور با صحه گذاشتن بر آنچه در انتخابات گذشت مسوولیت آن را پذیرفته‌اند و برای نتایج هرگونه تحقیق و رسیدگی بعدی حد تعیین کرده‌اند، به صورتی که این رسیدگی‌ها موجب ابطال انتخابات نشود و نتایج آن را تغییر ندهد، حتی اگر در بیش از 170 حوزه انتخاباتی تعداد آرای به صندوق ریخته شده بیشتر از تعداد واجدین شرایط باشد.

از ما خواسته می‌شود که در این شرایط شکایت خود را از طریق شورای نگهبان پیگیری کنیم، حال آن که این شورا در عملکرد خود چه قبل، چه حین و چه بعد از انتخابات عدم بی‌طرفی خود را به اثبات رسانده است و نخستین اصل در هر داوری رعایت بی‌طرفی است.

اینجانب همچنان قویا اعتقاد دارم درخواست ابطال انتخابات و تجدید آن حقی مسلم است که باید به صورتی بی‌طرفانه از طریق یک هیات مورد اعتماد ملی مورد بررسی قرار گیرد، نه آن که پیشاپیش امکان ثمربخش بودن آن منتفی اعلام شود، یا با طرح احتمال خونریزی، مردم از هرگونه راهپیمایی و تظاهرات بازداشته ‌شوند، یا شورای امنیت کشور به جای پاسخگویی به سوالات مشروع در خصوص نقش لباس‌شخصی‌ها در حمله به افراد و اموال عمومی و ایجاد التهاب در حرکت‌های مردمی به فرافکنی بپردازد و مسوولیت فجایع به وجود آمده را بر عهده دیگران بگذارد.

اینجانب چون به صحنه می‌نگرم آن را پرداخته شده برای اهدافی فراتر از تحمیل یک دولت ناخواسته به ملت، که تحمیل نوع جدیدی از زندگی سیاسی بر کشور می‌بینم. من به عنوان یک همراه که زیبایی‌های موج سبز حضور شما را دیده است هرگز به خود اجازه نخواهم داد بر اثر عمل من جان کسی درمعرض خطر قرار گیرد. در عین حال بر اعتقاد راسخ خویش مبنی بر باطل بودن انتخاباتی که گذشت و استیفای حقوق مردم پای می فشارم و علیرغم توانایی‌های اندکی که در اختیار دارم براین باورم که انگیزه و خلاقیت شما مردم همچنان می‌تواند حقوق مشروع تان را در چهره‌های مدنی جدید مورد پیگیری قرار دهد و محقق کند. مطمئن باشید که اینجانب همواره در کنار شما خواهم ماند. آنچه این برادر شما در یافتن این راه‌حل‌های جدید، خصوصا به جوانان عزیز توصیه می کند این است که نگذارید دروغگویان و متقلبان پرچم دفاع از نظام اسلامی را از شما بربایند و نا اهلان و نامحرمان، میراث گرانقدر انقلاب اسلامی را که اندوخته از خون پدران راستگویتان است از شما مصادره کنند. با توکل به خداوند و امید به آینده و تکیه بر توانمندی‌هایتان حرکات اجتماعی خود را پس از این نیز براساس آزادی‌های مصرح در قانون اساسی و اصل امتناع از خشونت پیگیری کنید. ما در این راه با بسیجی روبرو نیستیم؛ بسیجی برادر ماست. ما در این راه با سپاهی روبرو نیستیم؛ سپاهی حافظ انقلاب و نظام ماست. ما با ارتش روبرو نیستیم؛ ارتش حافظ مرزهای ماست،ما با نیروی انتظامی روبرو نیستیم نیروی انتظامی حافظ امنیت شهروندان ماست، ما با نظام مقدس خود و ساختارهای قانونی آن روبرو نیستیم. این ساختار حافظ استقلال ، آزادی و جمهوری اسلامی ماست. ما با کجروی ها و دروغ گویی ها روبرو هستیم و در پی اصلاح آنیم؛ اصلاحی با برگشت به اصول ناب انقلاب اسلامی.

ما به دست اندرکاران توصیه می کنیم برای برقراری آرامش در خیابان ها مطابق اصل 27 قانون اساسی امکان تجمع های مسالمت آمیز را نه تنها فراهم کنند، بلکه چنین گردهم آیی هایی را تشویق کنند و صدا و سیما را از قید بدگویی ها و یک طرفه عمل کردن ها رها سازند. بگذارند صداها قبل از آن که به فریاد تبدیل شود به صورت استدلال و مجادله احسن در این رسانه جاری، تصحیح و تعدیل گردد. بگذارند جراید نقد کنند، خبرها را آنچنان که هست بنویسند و در یک کلام فضایی آزاد برای مردم جهت ابراز موافقت ها و مخالفت های خود آماده سازند. بگذاریم آنهایی که علاقه دارند تکبیر بگویند و آن را مخالفت با خود تلقی نکنیم. کاملا مشخص است که در این صورت احتیاجی به حضور نیروهای نظامی و انتظامی در خیابان ها نخواهد بود و با صحنه هایی که دیدن آنها و شنیدن خبر آنها دل هر علاقمند به انقلاب و کشور را به درد می آورد، روبرو نخواهیم بود.

برادر و همراه شما - میرحسین موسوی

ساحل افتاده گفت گرچه بسی زیستم

لیک نه معلوم شد آه که من کیستم

موج زخود رفته ای تیز خرامید و گفت

هستم اگر میروم،گر نروم نیستم 

رفتن سخت تر...

اما از همه سخت تر..

ماندن است...

.

شروعی دوباره برای وبلاگ آسمان عشق...

عشق...

عشق...

و

عشق...

من به پایان دگر نیندیشم...

که همین دوست داشتن زیباست!

در خود پنهان کرده اند

 اما همواره حسرت رگباری را به دل دارند

که در پیراهن های نازک تابستانی

غافلگیرمان می کند!

بهـار آمدنش رنگ ماندگـاری می دهد زود هم می رود ،

هم رنگ بهــار باش ولـی ماندگـار

شیعیان در سر هواى نینوا دارد حسین       

            خون دل با كاروان كربلا دارد حسین

از حریم كعبه و جدش به اشكى شست دست     

            مروه پشت سر نهاد اما صفا دارد حسین

بردن اهل حرم دستور جدش مصطفى است      

          ورنه این بى حرمتى ها كى روا دارد حسین

آب خود با دشمنان تشنه قسمت مى كند       

          عزّت و آزادگى بین تا كجا دارد حسین

دشمنش هم آب مى بندد به روى شاه دین      

               داورى بین با چه قوم بى حیا دارد حسین

دشمنانش بى امان و دوستانش بى وفا     

           با كدامین سركند مشكل دوتا دارد حسین

رخت و دیباج حرم چون گل به تاراجش برند      

           تا به جایى كه كفن از بوریا دارد حسین

اشك خونین گو بیا بنشین به چشم شهریار    

             كاندرین گوشه عزاى بى ریا دارد

کسانی که خود بسیارند ،

نیازی به هم وطن ندارند .

کسانی که خود آزادند ،

از زندان به ستوه نمی آیند .

آدم های اندکند

که به ازدحام محتاجند .

((دکتر علی شریعتی))

هیچ گاه كسي را دوست نداشته باش، چون دوست داشتن اسارت است و اسارت انسان را به جنون مي كشاند هر گاه کسی را دوست داشتي رهايش كن. اگر به سویت باز نگشت بدان كه از اول هم مال تو نبوده است.

((دکتر علی شریعتی))

وقتي كبوتري شروع به معاشرت با كلاغها مي كند پرهايش سفيد مي ماند، ولي قلبش سياه ميشود. دوست داشتن كسي كه لايق دوست داشتن نيست اسراف محبت است.

اگر تنهاترین تنها شوم
باز هم خدا هست
او جانشین تمام نداشته های من است

((دکتر علی شریعتی))

I made an agreement of peaceful coexistence with time: neither he pursues me nor I run from him, one day we will find each other.

(Mario Lago)

Never walk on the traveled path, because it only leads you where the others have been.

(Graham Bell)

Always there is a drop madness in love, yet always there is a drop of reason in madness.

(F. Neitzshe)

Time is very slow for those who wait, very fast for those who are scared, very long for those who lament, very short for those who celebrate, but for those who love time is eternity.

(William Shakespeare)

Many people lose the small joys for the big happiness.

(Pearl S.Buck)

Life can be understood only looking behind but can be lived only looking ahead.

(Soren Kierkegard)

Why repeat the old errors, if there are so many new errors to commit.

(Bertrand Russel)

If I could return to youth, I would commit all those errors again, but a bit earier.

(Tallulah Bankhead)

Nothing can be taught to a man; but it's possible to help him find the answer within himself.

(Galileo Galilei)

There are people who speak to us and we do not listen to them, there are people who hurt us and they don’t leave a scar, but there are people who simply appear in our life and they mark us for ever.

(Cecilia Meireles)

The true philosophy is to learn again to see the world.

(Merleau-Ponty)

Love is the best music in the score of life. Without it, one would forever be out of tune in the immense choir of humanity.

(Roque Schneider)

Love me when I less deserves it, because it's then when I need it most.

(Chinese Proverb)